เมื่อเลือกแล้วก็ต้องลุยตอน4: ชิงไหวในชิงพริบ

โดย ดิลก ถือกล้า

          สหภาพเมื่อหลายปีก่อน ก็ไม่ต่างจากทุกสมัยที่ต้องมีการชิงไหวชิงพริบกับฝ่ายจัดการเพื่อเรียกคะแนนนิยมจากพนักงาน สร้างศรัทธาจากสมาชิก แต่ละวันก็จะมีเรื่องให้เรียนรู้อย่างไม่หวาดไม่ไหว มีเรื่องหนึ่งที่ผู้เขียนเองจำได้แม่นยำ ก็คือ มีกรณีที่พนักงานทำความผิดบางอย่างที่ไม่หนักหนาอะไรมากนัก แต่ด้วยการที่กลัวว่าจะเจอลงโทษหนัก ก็เลยไปปรึกษาเลขาสหภาพแรงงานในเวลานั้น เลขาสหภาพกำลังอยากสร้างผลงานได้ที่ จึงได้เข้ามาคุญกับผู้จัดการฝ่ายบุคคลซึ่งเป็นหัวหน้าผู้เขียนที่ตอนนั้นยังเป็นซุปเปอร์ไวเซอร์ ท่าทีที่เข้ามาคุย แทบจะกราบกราน อ้อนวอนขอความเห็นใจจากผู้จัดการฝ่ายบุคคล ผมได้ยินเขาพูดคุยกันโดยตลอก และได้เห็นท่าทีของเลขาสหภาพคนดังกล่าว เห็นแล้วยังคิดว่า เขาช่างอ่อนน้อมถ่อมตนจริงๆ

       สุดท้ายหัวห้าผมก็ตกลงที่จะไม่ลงโทษสมาชิกสหภาพคนนั้นในขั้นหนัก แต่ก็ให้มีการลงโทษในขั้นที่เบาลงมาพร้อมกับการคาดโทษบางอย่างเอาไว้ ซึ่งทำให้เลขาสหภาพคนนั้น ไหว้แลว้อีกด้วยความยินดี

       แต่หลังจากที่เขาลงไปที่ทำการสหภาพ สายข่าวมาเล่าใหฟังภายหลัง เลขสหภาพเข้าไปคุยให้พนักงานคนที่จะถูกลงโทษฟังว่า "เฮ้ย พี่ขึ้นไปขู่......(ชื่อหัวหน้าผม) กระซวกมันซะหงอ ยอมตามที่เราขอทุกอย่าง ให้มันรู้ซะบ้างว่าใครเป็นใคร"

       กลายเป็นหนังคนเรื่อง ฉายกันคนละม้วนไปเลยทีเดียว