“The Kite Runner”
มนุษย์กับการต่อสู้กับตนเอง

ดิลก ถือกล้า

ตีพิมพ์ครั้งแรกใน www.hrm-excellence.com เมษายน 2553

Khaled Hosseini ผู้เขียนเรื่องนี้เป็นผู้อพยพภัยทางการเมืองจากอัฟกานิสถานไปอยู่ทีอเมริกา ปัจจุบันเป็นหมอ และงานเขียนชิ้นนี้เป็นงานเขียนชิ้นแรกที่เขาได้รับการตีพิมพ์และเป็นที่กล่าวขวัญกันอย่างมาก ผมรู้จักหนังสือเล่มนี้จากการกล่าวถึงของใครสักคน เห็นชื่อครั้งแรกผมคิดว่าเป็นวรรณกรรมเยาวชนที่พูดถึงความสดใสวัยเยาว์ แต่พอได้อ่านเนื้อหาผ่านๆ ผมรีบควักเงินซื้อทันทีเพราะจะต้องอ่านอย่างต่อเนื่อง
ผู้เขียนใช้ตัวเองเล่าเรื่อง และทำได้เหมือนจริงจนผู้อ่านคิดว่านี่เป็นเรื่องจริงทั้งหมด โดยเนื้อหาจะเป็นฉากที่แยกเป็น 4-5 ฉากใหญ่ๆ คือฉากที่ผู้เขียนมีความสุขอยู่ในวัยเด็กกับพ่อและคนใช้พ่อลูกที่เป็นชาว Hazara ชื่อ อาลีและฮัตซัน ซึ่งโดยสถานภาพทางสังคมในอัฟกานิสถานแล้วจะต่ำกว่าชาว Pushtun ผู้เขียนมีความสุขกับการเป็นเด็กในบ้านที่ถือว่ารวย พ่อมีบารมีเป็นที่ยำเกรงด้วยความชอบช่วยเหลือคน ในขณะเดียวกันก็มีความผูกพันกันคนใช้สองพ่อลูก ซึ่งผู้พ่อเองก็อยู่ด้วยกันกับคนใช้ที่เป็นพ่อตั้งแต่เด็กเช่นกัน และทั้งสองคนมีความเหมือนกันอย่างหนึ่งคือ ไม่มีแม่ ผู้เขียนแม่ตายตอนคลอด ขณะที่อัตซันแม่หนีไปตอนเขาเกิดได้แค่หนึ่งสัปดาห์ ทั้งสองคนจึงดื่มนมจากแม่นมคนเดียวสกัน ผู้เขียนบรรยายถึงความผูกพันที่ไม่เท่ากัน ฮัตซันเป็นคนที่ทุ่มเทให้เขาหมดใจและยอมเสียสละทุกอย่างแม้จะเป็นความเจ็บปวดทั้งการใจ ขณะที่ผู้เขียนเองก็แค่รู้สึกดีที่ได้มีคนเล่นด้วย แต่ก็จะใช้การเอาเปรียบด้วยสถานะทางสังคมทั้งที่ตัวเองจะรู้สึกผิดอยู่ตลอดเวลา นอกจากนี้ตัวเขาเองมีเรื่องน้อยใจเก็บไว้ลึกๆว่าทำไมพ่อจึงให้ความใส่ใจกับฮัตซันมากเป็นพิเศษ เนื้อหาที่เป็นตัวบอกถึง Kite Runner ก็คือ ประเพณีการแข่งว่าวตัดเชือกกัน ใครอยู่ท้ายสุดถือเป็นผู้ชนะ และเด็กก็จะวิ่งไปแย่งเอาว่าวที่กำลังตกลงมา ใครได้ไปก็ถือว่าเยี่ยม และฮัตซันเป็นคนที่มีพรสวรรค์อย่างสูงกับเรื่องนี้ มักจะได้ว่าวมาประดับฝากระท่อมอยู่เสมอ และก่อนเปลี่ยนเข้าสู่ฉากที่สอง คือด้วยความเป็นเด็กวัยสิบสอง เขาได้ทำเรื่องที่ทำให้องพ่อลูกต้องขอออกไปจากบ้าน ซึงเป็นเรื่องที่หลอนอยู่ในใจด้วยความรู้สึกผิดบาปตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา และก็เกิดจุดเปลี่ยนในชีวิตของเขาและพ่อเพราะมีทหารรัสเซียเข้ามายึดอัฟกานิสถาน ทำให้ต้องอพยพจากบ้านเรือนที่เขารักและผูกพัน ไปอยู่ที่ปากีสถานก่อนที่จะได้รับอนุญาตให้อพยพไปยู่ที่อเมริกา เข้าฉากที่สาม เป็นชีวิตที่เขาและพ่อต้องปรับตัวตอนอยู่อเมริกา การได้เป็นนักเขียน การได้พบรักและแต่งงานกับสาวอัฟกันอพยพเช่นกัน แต่ทั้งสองคนไม่มีลูก ในขณะที่ในใจเขาก็ยังวนเวียนอยูกับความทรงจำในอดีตวัยเด็ก จนกระทั่งพ่อเขาเสียได้ไม่นาน เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนสนิทพ่อซึ่งกำลังป่วยหนัก เป็นคนที่ผู้เขียนไว้ใจมากตั้งแต่เด็ก เพื่อนคนนี้ขอให้เขาไปหาที่ปากีสถาน และก็เปลี่ยนเข้าสู่ฉากสำคัญคือผู้เขียนตัดสินใจกลับไป แล้วได้พบความจริงที่สะเทือนความรู้สึกบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่มาเป็นเวลานานในเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างพ่อผู้เขียน ตัวผู้เขียน และฮัตซันซึ่ง ณ เวลานี้ได้เสียชีวิตไปแล้ว จากการถูกสังหารจากพวกตาลีบัน แต่ยังทิ้งลูกชายวัยไม่ถึงสิบขวบไว้ที่อัฟกานิสถาน ความจริงที่เขาได้พบทำให้เขาพยายามทุกวิถีทางที่จะพาเด็กอออกมาจากอัฟกานิสถานและพาไปเลี้ยงเป็นบุตรบุญธรรมที่อเมริกา เขาทำสำเร็จด้วยความยากลำบากแทบเอาชีวิตไม่รอด และเมื่อพาเด็กมาที่อเมริกาได้แล้ว เขายังต้องเจออุปสรรคจากบาดแผลในใจของเด็ก ซึ่งสุดท้ายเขาสามารถทำให้ดีขึ้นได้ด้วยจิตวิญญาณของ Kite Runner และนั่นได้ทำให้เขาหลุดพ้นจากความผิดบาปในใจบางอย่างที่หลอนเขามาตลอดกว่าครึ่งชีวิต
ผมไม่แน่ใจว่าได้มีการแปลเป็นภาษาไทยหรือยัง แต่ถึงมีก็ยังอยากแนะนำให้อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ ผมไม่ได้อ่านหนังสือขุดลึกถึงอารมณ์และความผิดบาปในใจของคน ความผูกพันของคน การเอาตัวรอด การเสียสละอย่างไม่เห็นแก่สิ่งใดเพื่อคนที่ตนเองรักและผูกพัน และการต่อสู้เพื่อให้หลุดพ้นจากความผิดบาปในใจแบบนี้นานแล้ว อยากให้ทุกคนได้อ่านมากๆครับ